EK Roemenië

Het Ek in Roemenië zit er al weer op! Ik heb er heel erg van genoten. Hier mijn verslag;

foto © Zhaoqin Peng

De dag begon met het reizen naar Schiphol. Na het afscheid nemen gingen we makkelijk door de douane, behalve dan dat Marrits tas werd leeggehaald waarschijnlijk vanwege een schaakklok, waarna we bij de gate konden wachten op het vliegtuig. Onderweg naar de gate was Feline, ondanks de waarschuwingen van de loopband met ‘mind your step’ toch bijna gevallen. Na het vliegen stond er nog een busreis naar het hotel te wachten. We kwamen in de file terecht, en hadden ook nog eens een wat aparte buschauffeur. We kwamen een paar uur later aan dan gepland, en we hadden dan ook net het eten gemist. Uiteindelijk zijn we allemaal maar eerst naar onze kamers gegaan om dat op orde te hebben, maar helaas bestond een 4 persoons-appartement uit een bank met een 2-persoonsbed. Na wat gewissel met de kamers hebben we geprobeerd er het beste van te maken en hadden we in ieder geval allemaal iets om op te slapen. Ik deelde het appartement met drie hele leuke en gezellige kamergenootjes; Machteld, Marrit en Feline.  Nadat de kamers gereed waren zijn we met z’n allen ’s nachts nog naar een pizzeria gegaan om toch nog wat te eten.

De volgende ochtend begon de routine. Ontbijten, voorbereiden voor zo ver mogelijk, lunch (ik mag
blijkbaar geen middageten zeggen; het is “lunch”) , laatste beetje voorbereiden, spullen pakken, kaartje waarmee je de zaal in mag zoeken, alle knopjes van de lift indrukken en op tijd komen voor de bus. Nadat de bus was aangekomen bij de speelzaal verzamelen we met de groep om daarna je tafel op te zoeken en een partij te gaan spelen. De eerste ronde mocht ik tegen bijna-achternaamgenoot Poyraz Dursun. De speelzaal was mooi en groot, en de benauwdheid ging tijdens de ronde langzaam aan weg. In de partij zelf kwam ik prima te staan, waarna ik zelfs gewonnen stond. Ik miste alleen de winstkansen, en op het eind liet ik het gewonnen eindspel uit mijn handen glippen en werd het na een lange partij remise. Als je klaar was met de partij ging je naar de boulevard, om daar de Nederlanders op te zoeken en de partij te analyseren. Na het analyseren zochten we dan weer een bus op om terug naar het hotel te gaan. Waar de drukte op de weg naar de speelzaal vaak nog redelijk meeviel, stonden de bussen richting het hotel vaak overvol.  Gelukkig ben ik geen een keer omgevallen.
De tweede partij speelde ik tegen Maria Nass. De voorbereiding kwam op het bord, en ook na de voorbereiding ging het goed. Ik kwam met zwart op een voordeeltje en heb dan ook een goede kans gehad, die ik had gemist. Mijn tegenstandster kwam helemaal terug en in tijdnood was de verdediging voor mij niet makkelijk te vinden. Een 0 dus. Eenmaal terug in het hotel konden we wel weer lekker eten. Zo stonden er allemaal ‘kraampjes’ als een lopend buffet. En de meneer die de hamburgers maakte had altijd de langste rij achter zich, waar onder andere ik in stond.

foto © Zhaoqin Peng

De derde ronde speelde ik tegen de Spaanse Gillis Onieva Celia (geen idee welke haar voornaam en welke haar achternaam is). De partij was vrij solide en geen van ons heeft dan ook echt een kansje gekregen. Remise dus. Na de partij heb ik nog met haar geanalyseerd op een bord dat uiteindelijk gelukkig niet helemaal is weggewaaid.

De vierde ronde was een hele lange partij tegen Silva Ana Ines Teixeira Da (met vijf namen heb ik al helemaal geen idee). Een dame-eindspel met een pionnetje meer, dat langzaamaan gewonnen werd. Na een ruime vijf uur kon ik dus tevreden met de bus terug naar het hotel.
In ronde vijf speelde ik tegen Ksenia Dolbieva. Nadat ik door een trucje een pion had gewonnen kwamen we in een eindspel, waarin mijn tegenstandser het loperpaar had. In de partij had ze hiermee waarschijnlijk net genoeg compensatie voor de pion. Het werd remise. Omdat de volgende dag geen partij was, werd er een spelletjes-avond gehouden.

foto © Zhaoqin Peng

Het heet een rustdag, en ’s ochtends hebben we dan ook de rust genomen om lekker uit te slapen. Na het middageten is onze kamer meegegaan naar het voetbaltoernooitje op het strand om aan te moedigen en door de zee te lopen. Na in heel wat stekels die verspreid lagen over het strand te zijn gestapt, zijn we teruggegaan naar het hotel. Hier hebben we het zwemmen voortgezet in de zwembaden op de binnenplaats van het hotel. Hierna weer lekker gegeten, ondanks dat de frisdrank en later ook de warme-chocomel machines het niet deden. De hamburger was overigens dus wel weer heel lekker!

De 6e ronde speelde ik tegen Eda Celik. Het was een interessante partij, waarin onze koningen richting het centrum liepen. Uiteindelijk stond ik actiever en na een paar aanvallende zetten kon mijn tegenstandster zich in tijdnood niet meer verdedigen. Een vol punt!
Van deze partij is ook een video verslag van Stefan Kuipers:
Alleen wel een teleurstelling bij het eten; de meneer van de hamburgers was er niet! Gelukkig was er ook een mevrouw die pizza’s maakten, dus dat werd onze nieuwe favoriete medewerker ondanks dat ze niet zo blij leek als mensen pizza’s kwamen halen. En steeds als ik pizza nam, kreeg Khoi het knap voor elkaar dat hij net voor mij het laatste stuk pizza had genomen en dat ik mocht wachten tot de nieuwe pizza’s klaar waren.

De ronde erna kwam mijn voorbereiding tegen Magdalinio Louka het bord.

foto © Zhaoqin Peng

Ik kwam prima te staan, maar na een paar onnauwkeurige zetten kreeg mijn tegenstandster de winstkansen. In een gladverloren eindspel speelde ze gelukkig zetherhaling en werd het remise. Zelf was ze heel vrolijk en heb ik dan ook nog een tijdje met haar gepraat in mijn gebrekkige Engels.

Ik ben naar de speelzaal geen een keer mijn kaartje vergeten, en door oplettende kamergenoten kwam ik er altijd voordat ik in de lift stapte achter dat mijn kaartje nog in het appartement lag. Als we in de lift zaten werd het een gewoonte voor degene waarmee ik in de lift stond alle knopjes in te drukken, maar toen we eenmaal beneden kwamen en alle knopjes ingedrukt stonden, was er een verbaasd meisje dat eerst naar de knopjes keek, toen naar mij wees en daarna chagrijnig iets tegen haar moeder zei. Gelukkig heb ik niet gehoord wat ze precies zei.

 De een-na-laatste ronde speelde ik eindelijk tegen een hoger gerate speelster. Ik kwam goed uit de opening. Ik kreeg een actieve stelling, alleen speelde ik na een stukoffer te sloom verder. Hierdoor kon mijn tegenstandster terug offeren om zo een goede stelling over te houden die dan uiteindelijk ook gewonnen werd.

In ronde 9 kwam ik wat bedrukt te staan tegen Dana Vambute en speelde ik een kwaliteitsoffer, wat niet helemaal correct was maar waardoor ik wel weer tot spel kwam. Langzaam aan kreeg ik vanwege haar slechte pionstructuur 3 pionnen voor mijn kwaliteit. Ik kwam alleen in tijdnood en liet me mat zetten in een goede stelling. Hierdoor heb ik het toernooi afgesloten met een wat magere 4 uit 9.

Na de laatste ronde hoefden we vrijwel niks meer te doen. Alleen het inpakken van de koffers moest nog gebeuren, maar dat kon ook wel in de ochtend. Zo zijn we na ronde 9 nog lekker gaan zwemmen, alleen kwamen ik en Feline te laat voor de bus naar de prijsuitreiking. We zijn dus maar net als veel anderen gewoon in het hotel gebleven om nog even met een spelletjes avond te genieten van de laatste nacht Roemenië.
Ik heb heel erg genoten en veel geleerd van deze dagen en wil alle sponsoren, coaches en spelers heel erg bedanken voor de geweldige twee weken!
Hieronder mijn partijen van het EK:

Top